เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙

ในห้อง 'หลวงพ่อเล็ก วัดท่าขนุน' ตั้งกระทู้โดย iamfu, 18 พฤศจิกายน 2026 เวลา 18:34.

สถานะของกระทู้:
กระทู้ถูกปิด ไม่สามารถโพสต์ตอบกลับได้
ขณะนี้มีคนกำลังดูกระทู้นี้อยู่ 5 คน ( สมาชิก 1 คน และ บุคคลทั่วไป 4 คน )
  1. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙


    ​
     

    ไฟล์ที่แนบมา:

  2. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    วันนี้ตรงกับวันพุธที่ ๑๘ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ การที่กระผม/อาตมภาพต้องทำตัวเป็นคนแก่ เคลื่อนไหวช้า ๆ ทำอะไรช้า ๆ รู้สึกว่าขัดกับสภาพความเคยชินของตนเองอยู่มากทีเดียว

    อากาศวันนี้ที่โรงแรม Aston Kuta Hotel & Residence อยู่ที่ ๒๗ องศาเซลเซียส อบอ้าวตั้งแต่เช้า เนื่องเพราะว่าฟ้ามืดมาตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ทันจะขึ้น ดูท่าว่าฝนจะถล่มหนักอย่างแน่นอน

    เมื่อจัดการภาระธุระทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ลงไปยังชายหาดจิมบารัน เพื่อที่จะถ่ายรูปสถานที่ต่าง ๆ และชมพระอาทิตย์ขึ้น แต่เมื่อมองเห็นเมฆฝนเต็มฟ้า ก็รู้ว่าวันนี้ไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นอย่างแน่นอน "ทิดปิง" (นายกวีศิลป์ หิรัญยพิสุทธิกุล) ตามมาติด ๆ ส่วน "น้องเล็ก" (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) ซึ่งวันนี้มาฉลองวันเกิดริมทะเล ลงไปอยู่บริเวณอนุสาวรีย์เจ้าแม่คงคาตั้งแต่ก่อนกระผม/อาตมภาพจะลงมาอีก

    เมื่อถ่ายรูปทิวทัศน์รอบบริเวณเสร็จแล้ว จึงได้สังเกตว่าที่ตั้งของอนุสาวรีย์พระแม่คงคานั้น อยู่ในลักษณะเหมือนกับหลังเต่าทะเลขนาดใหญ่ ส่วนเกาะเล็กสองเกาะที่แยกออกเป็นซ้ายขวา นั่นก็คือขาหน้าของเต่าทะเล แต่เมื่อเดินอ้อมไปดูด้านที่ควรเป็นหัว ปรากฏว่าเจ้าเต่าน่าจะก้มหัวลงไปหาอะไรกินในทะเล จึงมองไม่เห็นหัวเต่า ซึ่งถ้าหากใครสามารถถมดินตรงนี้ขึ้นมาให้เป็นหัวเต่าได้ คาดว่าจะเป็นฮวงจุ้ยที่ดีทีเดียว ทางด้านนี้มีคนมาตกปลากันตั้งแต่เช้า น่าเสียดายว่านักท่องเที่ยวเอาบรรดา ขวด ขยะ กล่องอาหาร ซึ่งตนเองกินและใช้แล้ว ซุกอยู่บริเวณก้อนหินแถวนี้เป็นจำนวนมาก..!

    ครั้นเมื่อใกล้เวลาก็เดินกลับไปยังโรงแรม มาถึง แม้ว่าห้องอาหารจะเปิดแล้ว แต่ว่ายังไม่ได้เปิดไฟ "ท่านอาจารย์ซี" (ผศ.ดร.ฉันทัส เพียรธรรม) หัวหน้าทัวร์ กำลังจัดพวกข้าวปลาอาหาร ซึ่งเป็นของไทย ๆ สำหรับท่านที่กินอาหารพื้นบ้านไม่ได้ พอกระผม/อาตมภาพเข้าไปถ่ายรูป ทางเจ้าหน้าที่ก็เปิดไฟห้องอาหารให้ จึงไปตักเอาอาหารตามที่ตนเองต้องการมาฉัน โดยที่เน้นหนักในเรื่องของผักผลไม้ โดยเฉพาะชอบที่ทางด้านนี้มีกล้วยต้มให้ทุกวัน เป็นกล้วยในลักษณะคล้ายคลึงกับ "กล้วยนางยา" ของทางปักษ์ใต้ แต่รสชาติไม่ได้อร่อยเหมือนกับกล้วยนางยา เพียงแต่ว่ากินเอาประโยชน์ไปอย่างนั้นเอง
     
  3. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เมื่ออิ่มแล้วจึงกลับขึ้นห้อง ไปเอากระเป๋าและข้าวของต่าง ๆ เมื่อสำรวจว่าไม่ลืมอะไรแล้ว ก็ลงมาทางด้านล่าง จัดการคืนบัตรกุญแจ พอดีกับ "น้องเล็ก" ส่งไลน์มาบอกว่า "รถบัสมาแล้ว เปิดเครื่องปรับอากาศไว้เย็นฉ่ำ" พวกเราที่ทนความร้อนชื้นของที่นี่มานาน ได้ยินเข้าก็แห่กันขึ้นไป แต่ด้วยความที่ที่นั่งของกระผม/อาตมภาพก็คือแถวแรก ญาติโยมที่เดินผ่านจึงได้ถวายเงินเพื่อที่จะร่วมบุญประจำวัน ทำให้รู้สึกเหมือนกับเป็นนักเลงโตปากซอย ดักเก็บค่าผ่านทางอย่างไรก็ไม่รู้ ?!

    จนกระทั่ง ๘ โมงเช้า รถของเราก็ออกวิ่งไปไม่กี่นาที มายังห้างสรรพสินค้าใหญ่ที่ชื่อว่า "กฤษณะ" ซึ่งในบริเวณนี้จะเป็นห้างที่ใหญ่และราคาถูกที่สุด รับรองโดย "คุณนาวิน" มัคคุเทศก์ท้องถิ่น

    เมื่อพวกเราจอดรถตรงบริเวณรูปปั้นสวย ๆ ของ "พระศิวะ" ที่สังเกตได้จากการที่มีงูอยู่ด้วย ก็ต้องเดินออกไปเข้าทางขวามือ เจ้าหน้าที่จะเอาสติ๊กเกอร์มาติดให้ลูกค้าทุกคน กระผม/อาตมภาพถ่ายรูป "พระกฤษณะ" ตรงปากทางเข้า แล้วเห็นมีซุ้มหวายสานอย่างดี มีรูปปั้นลอยตัว ๓ รูปอยู่ ดูแล้วน่าจะเป็นรูปบรรพบุรุษของชาวบาหลี ซึ่งต่อสู้กับพญานาค เพื่อที่จะแย่งชิงเจ้าหญิง กระผม/อาตมภาพก็ได้แต่เดาไปเอง เนื่องเพราะว่าไม่ทราบประวัติชัดนัก พอเดินเข้าไปข้างในก็มี "พระนารายณ์ทรงครุฑ" ยืนตระหง่ายอยู่ตรงปากประตู ดูสวยงามเป็นอย่างยิ่ง จึงได้ถ่ายรูปกับ "พระนารายณ์ทรงครุฑ" ก่อน

    พอมองเข้าไปข้างในก็ต้องร้องโอ้โฮ..! เนื่องเพราะว่าบริเวณกว้างขวางหลายร้อยตารางเมตร เต็มไปด้วยสินค้ามากมาย แยกเป็นสัดส่วนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย กระผม/อาตมภาพเดินดูสินค้าไปเรื่อย โดยเฉพาะพวกเครื่องประดับเงิน เพียงแต่ว่าเห็นราคาแล้วก็ต้องถอยกลับ เนื่องเพราะว่าราคาถูก ๆ ชิ้นหนึ่งก็ตก ๘๘๐,๐๐๐ รูเปียห์ เป็นต้น ได้แต่ซื้อของด้วยกล้องตามระเบียบ..!

    จนกระทั่งไปถูกตาเต่าทะเล ๒ ตัว ซึ่งสร้างจากเปลือกหอยมุกเลี่ยมเงิน แต่พอพลิกท้องขึ้นมาดูป้ายราคา ก็ต้องทำคอย่น..! เนื่องเพราะว่าเจ้าตัวใหญ่ประมาณ ๓ นิ้วมือของกระผม/อาตมภาพนั้น ราคาอยู่ที่ ๓,๐๖๒,๕๐๐ รูเปียห์ ส่วนเจ้าตัวย่อมลงมานิดหนึ่งนั้น ราคาอยู่ที่ ๑,๒๕๕,๐๐๐ รูเปียห์ จึงได้แต่บอกขอบคุณเขาแล้วก็เดินไปเข้าห้องน้ำแทน..!

    จากนั้นก็เดินผ่านบริเวณ ซึ่งเป็นเครื่องฝีมือและไม้แกะสลัก มีสิ่งของสวย ๆ งาม ๆ อยู่มาก แต่เห็นราคาแล้วก็ท้อใจ "ทิดปิง" ถามว่า "หลวงพ่อต้องการอะไรไหมครับ ?" กระผม/อาตมภาพบอกว่า "แพงเกินไป ซื้อไม่ไหว" ท้ายที่สุดก็เลือกเอาเต่าซึ่งทำมาจากกะลามะพร้าว ๑ ตัว ด้านหลังมีเส้นโลหะ ลักษณะเหมือนกับเครื่องดนตรี แต่กดแล้วแทบจะเป็นโน้ตเดียวกันทั้งหมด ราคา ๕๐,๕๐๐ รูเปียห์ "ทิดปิง" รีบไปจ่ายเงินให้ กระผม/อาตมภาพก็เลย "เงินบูด" ตามเคย..!
     
  4. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เดินเลยไปฝั่งที่มีสารพัดผ้าบาติก เป็นทั้งเสื้อ ทั้งผ้านุ่ง ทั้งชุดบิกินี่ สารพัดสารเพ จนกระทั่งเดินวนออกมาทางด้านที่เป็นสินค้าอื่น ๆ เห็น "ท่านอาจารย์ซี" กำลังซื้อพวกช็อคงกโกแล็ตอยู่ แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่าทางคนขายไม่สามารถที่จะฟังภาษาอังกฤษได้ "แตก" หรืออย่างไรก็ไม่รู้ ? กำลังงง ๆ อยู่กับการขอให้ช่วยแยกบิลซื้อของ

    กระผม/อาตมภาพเดินเลยออกมาทางด้านนอก ซึ่งมีรูปปั้นสัตว์อสูรอยู่ทั้งซ้ายขวา ดูจากหน้าตาแล้วน่าจะเป็นครุฑ แต่ว่านกที่นี่ทำไมมีฟันเต็มปากก็ไม่รู้ ? เดินออกมาอีกหน่อยหนึ่งทางซ้ายมือ มีซุ้มหวายสานเหมือนอย่างกับทางด้านที่เราเดินเข้าไป แต่ทางนี้เห็นชัด ๆ ว่าเป็นหนุมานกำลังเหยียบทศกัณฐ์ อยู่ในลักษณะกำลังมองว่าจะฆ่าเสียเอง หรือปล่อยให้เจ้านายฆ่าดี ?

    ครั้นเดินออกมาได้หน่อยหนึ่ง ปรากฏว่า "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." เจ้าคณะตำบลบางขนุน เจ้าอาวาสวัดอุทยาน "ครูบาพันแสน" (เจ้าอธิการธรรมชัย อคฺคธมฺโม) เจ้าคณะตำบลปิงโค้ง เจ้าอาวาสวัดศิลาวาส (ปิงโค้ง) จังหวัดเชียงใหม่ "ครูบาไอซ์" (พระนิชวัชญ์ ญาณวิสุทฺโธ) เลขานุการรองเจ้าคณะอำเภอสันทราย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดเมืองขอน จังหวัดเชียงใหม่ ต่างก็เดินออกมาอยู่ข้างนอกกันหมด สรุปว่าแทบจะไม่มีใครจ่ายสตางค์ให้เขาเลย..!

    ทางด้านหน้าห้างสรรพสินค้า มีต้นตาเบบูย่า หรือบ้านเราเรียกว่า "ต้นธรรมบูชา" ต้นใหญ่กำลังออกดอกสะพรั่งทีเดียว กระผม/อาตมภาพถ่ายรูปแล้วขึ้นไปนั่งรออยู่บนรถ อีกไม่นาน ทุกคนก็ทยอยกันออกมา

    ที่เราต้องมาซื้อของกันก่อน ก็เพราะว่าเปิดโอกาสให้ "คุณนาวิน" ไปสั่งอาหารกล่องจากภัตตาคารจีน ซึ่งโดยปกติแล้ว เราจะต้องฉันอาหารหรือกินอาหารกลางวันกันก่อน แต่ด้วยความที่ว่าเที่ยวบินจะออกประมาณ ๑๒.๐๕ น. ถ้ามัวแต่กินอาหารกลางวันอยู่ มีหวังตกเครื่องแน่นอน..! ทางเอ็นซีทัวร์จึงแก้ปัญหาด้วยการสั่งอาหารกล่องจากภัตตาคารจีนมา ประกอบไปด้วยกับข้าว ๔ อย่าง ดูน่ากินมากทีเดียว
     
  5. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เมื่อได้อาหารกล่องมาครบถ้วน และพวกเราขึ้นรถกันครบแล้ว ทางด้าน "คุณนาวิน" ก็บอกลาว่าตนเองทำหน้าที่แค่นี้เท่านั้น แต่คราวนี้ไม่พูดภาษาไทยติด ๆ ขัด ๆ ให้คนปวดหัว หากแต่พูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อและฟังง่ายเป็นอย่างยิ่ง..!

    กระผม/อาตมภาพควักเงินรางวัลให้ ๓๐๐,๐๐๐ รูเปียห์ ทำเอาทุกคนปรบมือกันเกรียว "คุณนวลจันทร์ เพียรธรรม" ประธานคณะกรรมการบริษัทเอ็นซีทัวร์ บอกคุณนาวินว่า "ทิปที่จะให้ของคณะทัวร์นั้น ทางด้านบริษัทต้นสังกัดของคุณนาวิน ขอให้ไปจ่ายในวันกลับเลยทีเดียว เพราะฉะนั้น..ขอให้คุณนาวินรอสักหน่อยหนึ่ง เนื่องเพราะว่าต้องรอจนทางบริษัทด้านนี้ได้รับเงินแล้วถึงจะโอนมาให้" คุณนาวินบอกว่า "ไม่เป็นไรครับ"

    รถวิ่งมาแค่ไม่กี่นาที ก็ถึงท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ไร เมืองเดนปาซาร์ เมื่อเลี้ยวเข้าไปข้างใน ปรากฏว่าทางโรงแรมส่งกระเป๋าของพวกเรามากองรออยู่แล้ว แต่ละคนลงจากรถแล้วก็วิ่งดูกระเป๋าของตนเองว่าวิ่งหนีไปเที่ยวหรือเปล่า ? กระผม/อาตมภาพควักเงิน ๑๐๐,๐๐๐ รูเปียห์ มอบให้พลขับเป็นรางวัล แล้วเดินตามทุกคนเข้าไปทางด้านใน ซึ่งทางเอ็นซีทัวร์ได้แจกอาหารกล่องให้เลย ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ทันจะ ๙ โมงครึ่ง กระผม/อาตมภาพรับมาแล้วก็ทำตาปริบ ๆ ได้แต่นั่งส่งงานไปเรื่อย

    สักพักหนึ่ง "คุณนวลจันทร์" ก็มานิมนต์ บอกว่า "หลวงพ่อช่วยไปโชว์หน้าให้เจ้าหน้าที่เขาหน่อย เจ้าค่ะ เพราะว่าเขาจะออกตั๋วให้" เมื่อไปแสดงหน้าตาของตนเองเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เดินตาม "ทิดปิง" เข้าไปทางด้านใน ปรากฏว่าที่นี่ใจดี เนื่องเพราะว่า "ทิดปิง" สามารถแบกข้าวกล่องเข้าไปให้กระผม/อาตมภาพด้วย..!

    แต่ว่าตอนเดินผ่านเครื่องเอ๊กซเรย์นั้น "รศ.ดร.พระครูโรจน์" เดินผ่านแล้ว เครื่องก็ร้องดังสนั่นหวั่นไหว ทำเอาโดนค้นตัว ทำหน้ากะเรี่ยกะราดไปเลย กระผม/อาตมภาพเดินผ่านไปแบบเครื่องเงียบฉี่ แล้วตบหน้าอกให้ดูว่าพระ ๔ ! ๕ องค์ที่เลี่ยมเงินเลี่ยมทองอยู่ตรงนี้ ทำเอาทุกคนหัวเราะเฮฮาเป็นการใหญ่..!

    "รศ.ดร.พระครูโรจน์" ยังมีทฤษฎีว่า "ถ้าเดินตรง ๆ อาจจะไม่ดัง พอดีตะแคงเอี้ยวตัวจะหันไปมองคนอื่น เครื่องก็เลยดัง" กระผม/อาตมภาพต้องตัดบทว่า "ถ้าฝีมือยังไม่ถึง ก็อย่าหาทฤษฎีอะไรมาอ้างเพื่อแก้ตัว..!" ทำเอาโดนทุกรูปหัวเราะไปอีก ๑ รอบ..!
     
  6. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    พวกเราเข้าไปนั่งรอที่บริเวณร้านกาแฟ ห่างจากประตูขึ้นเครื่องพอสมควร กระผม/อาตมภาพเองไม่สามารถที่จะฉันอาหารได้ แต่ว่าเห็นคนอื่น ๆ นั่งกินกันเป็นการใหญ่ แม้กระทั่งพระของเราก็นั่งฉันด้วย จึงได้แต่นั่งทำหน้าเซ็ง ๆ อยู่กับ "ทิดปิง" พักใหญ่ "ทิดปิง" ก็คงจะเบื่อ จึงไปเดินดูสินค้าต่าง ๆ ปล่อยให้กระผม/อาตมภาพส่งงานและสั่งงานทางไลน์ไปคนเดียว

    จนกระทั่งประมาณเกือบ ๑๐.๔๕ น. ก็ตั้งใจว่าจะเดินไปที่ประตูขึ้นเครื่อง แต่ "ทิดปิง" ถามว่า"หลวงพ่อจะฉันเพลตรงนี้หรือว่าฉันบนเครื่องดีครับ ? แต่ว่าถ้าฉันบนเครื่องก็ต้องเลยเที่ยงนิดหน่อย" กระผม/อาตมภาพก็เลยขอข้าวกล่องมา จัดการกวาดลงท้องไปเรียบวุธ โดยที่ไม่ค่อยจะรู้รสรู้ชาติสักเท่าไร แล้วก็เดินไปรอที่ประตูขึ้นเครื่อง B1 ซึ่งใช้เวลารออยู่ค่อนข้างนาน

    จนกระทั่งประมาณ ๑๑.๕๐ น. เจ้าหน้าที่ถึงได้นิมนต์ขึ้นเครื่อง เมื่อไปนั่งเรียบร้อยแล้ว ก็ได้แต่ส่งใจไปหา "ท่านปู่อินทร์" และ "ท่านปู่จันทร์" พร้อมกับบริวาร บอกว่า "ให้ช่วยอนุเคราะห์สงเคราะห์การเดินทางครั้งนี้ ให้คณะมีความสะดวกสบายทุกอย่างด้วย" ซึ่งท่านและคณะก็รับปากด้วยดีเหมือนเดิม กระผม/อาตมภาพจึงนั่งภาวนาไป ในขณะที่คนอื่นทำอะไรกันบ้างก็ไม่ได้สนใจ

    จนกระทั่งเวลาประมาณ ๑๒.๕๕ น. ก็มาถึงสนามบินนานาชาติยอร์กจาการ์ตา โดยที่มองเห็นคลื่นทะเลซัดซ่าอยู่แต่ไกล จนกระทั่งเครื่องลงสู่พื้น เมื่อผ่านเข้ามาข้างในแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ยังทึ่งว่า ทำไมสนามบินยอร์กจาการ์ตาวันนี้ถึงได้สวยผิดหูผิดตาก็ไม่รู้ ? ไม่เหมือนกับสนามบินที่กระผม/อาตมภาพเคยมาเมื่อ ๑๔ ปีก่อน ไม่ว่าจะการตกแต่งก็ดี ความโอ่อ่ากว้างขวางก็ตาม

    จนกระทั่งออกมาทางด้านนอก เจอกับเอเย่นต์ทางด้านนี้รับไปขึ้นรถบัส ทุกคนแทบจะตบมือเฮกันออกมาดัง ๆ เนื่องเพราะว่าพอขึ้นรถมา อากาศเย็นเจี๊ยบทีเดียว แถมยังเก้าอี้นั่งกว้างขวางระดับ VIP อีกต่างหาก มัคคุเทศก์ท้องถิ่นอายุมาก ชื่อว่า "ซอนนี่" กระผม/อาตมภาพก็เลยเรียก "ลุงซอนนี่" บอกว่า "เป็นรถ VVIP" แล้วกล่าวต้อนรับและแนะนำสถานที่เป็นภาษาอังกฤษเสียงแปร่ง ๆ
     
  7. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    ขณะที่พวกเราออกมาติดแหง็กอยู่บริเวณทางออก นานถึง ๒๐ กว่านาที โดยไม่รู้สาเหตุ จนกระทั่ง "ลุงซอนนี่" มาแจ้งพวกเราว่า "เครื่องอัตโนมัติไม่ทำงานทั้งขาเข้าขาออก ต้องใช้ระบบ D.I.Y." ทำเอาพวกเราหัวเราะกันแทบตาย ระบบ D.I.Y. ของเขาก็คือยกไม้กั้นขึ้น แล้วเจ้าหน้าที่แต่ละคนเอาโทรศัพท์มาถ่ายชนิดรถและหมายเลขทะเบียนเอาไว้ จากนั้นก็ปล่อยพวกเราออกมาข้างนอก

    ทางด้าน "ลุงซอนนี่" อธิบายว่า คำว่า "ยอร์กจาการ์ตา" มาจากคำว่า "อยุธยา" นั่นเอง โดยเป็นเมืองอโยธยาจากวรรณกรรมเรื่องภารตยุทธ ซึ่งหมายถึง "เมืองซึ่งไร้สงคราม หรือไม่มีการสู้รบ" แต่พอมาเป็นภาษาอินโดนีเซีย "อยุธยา" ก็เลยกลายเป็น "ยอร์กจาการ์ตา" ไปเสียอย่างนั้น..!

    แล้วแนะนำว่าประเทศอินโดนีเซียนั้นเป็นประเทศที่มีประชากรมากเป็นอันดับ ๔ ของโลก แต่ว่าพื้นที่ไม่ได้อันดับ ๔ หากแต่อยู่ในอันดับที่หลายสิบเลยทีเดียว ผู้ปกครองยอร์กจาการ์ตานั้น มีการปกครองระบอบประชาธิปไตย โดยมีองค์สุลต่านเป็นประมุข องค์สุลต่านปัจจุบันนี้เป็นองค์ที่ ๑๐ แต่ว่าท่านไม่มีเจ้าชายหรือลูกชาย หากแต่ว่ามีเจ้าหญิงหรือลูกสาว ๕ คน จนกระทั่งต้องแก้กฎหมายให้ผู้หญิงครองราชย์ได้ ซึ่งกระผม/อาตมภาพก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง

    "คุณลุงซอนนี่" อธิบายไป พร้อมกับ "ท่านอาจารย์ซี" ช่วยอธิบายเพิ่มเติม เพราะว่าพวกเราส่วนหนึ่งก็ฟังภาษาอังกฤษไม่ทัน โดยเฉพาะสำเนียงของ "ลุงซอนนี่" นั้น ไม่ได้อย่างของ "คุณนาวินตาร์" ภาษาอังกฤษของ "คุณนาวินตาร์" พูดแล้วฟังง่ายมาก แต่ของคุณลุงพูดแล้วต้องมาตีความกัน อย่างที่คุณลุงบอกว่าเป็น "จาวานีส" ก็คือเป็นคนชวา กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ไม่ใช่ ฉันเป็นโอรังเซียม" ทำเอาทุกคนหัวเราะกันลั่น เนื่องเพราะว่า "โอรังเซียม" เป็นภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า "คนสยาม" นั่นเอง
     
  8. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,445
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,308
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เมื่อพ้นตัวเมืองออกมา รถก็วิ่งเข้าป่าเข้าเขาไปเรื่อย น่าจะไปยังเมืองมาเกอลัง ซึ่งเป็นที่ตั้งของบุโรพุทโธ ทางเอ็นซีทัวร์ต้องการให้เรารับบรรยากาศใหม่ ก็คือขึ้นไปเจริญกรรมฐานและไหว้พระกันตั้งแต่เช้ามืด จึงต้องไปพักในที่ใกล้ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ยิ่งวิ่งห่างออกไปเท่าไร บรรยากาศก็คล้ายปักษ์ใต้ของเราไปทุกที ไม่ว่าจะเป็นเรือนชานบ้านช่อง ท้องนา หรือต้นไม้สวนสมรมต่าง ๆ ฝนฟ้าก็ตกลงมาแบบปักษ์ใต้ของเราไม่มีผิด

    พวกเราวิ่งมาจนกระทั่งเห็นว่ามีผลไม้มากมายเต็มไปหมด โดยเฉพาะเงาะ ทางด้าน "คุณนวลจันทร์" จึงขอให้หยุด ลงไปซื้อมาให้พวกเราชิมกัน เห็นลักษณะลูกเล็ก ๆ สีสันไม่เอาไหน นึกว่าจะได้อร่อยแบบเงาะทองผาภูมิ แต่ปรากฏว่าที่นี่รสชาติไม่ได้เรื่อง..! จนกระทั่งมาถึงบริเวณ Selasar Borobudur หรือว่า "Selasar ภัตตาคาร" ที่พวกเราจองมื้อเที่ยงไว้พรุ่งนี้ ก็ได้แวะเข้าห้องน้ำห้องท่ากันก่อน

    เมื่อเสร็จสรรพเรียบร้อย จึงเดินทางกันต่อไป จนกระทั่งมาถึงเวลา ๔ โมงเย็น ก็ถึงสถานที่พักของเรา ก็คือ Grand Artos Aerowisata Hotel & Convention ซึ่งใหญ่โตมโหฬารมาก เจ้าหน้าที่ฝ่ายต้อนรับวิ่งลงมา ทักทมยว่า "สวัสดีค่ะ" พูดชัดจนกระผม/อาตมภาพคิดว่าเป็นคนไทยเสียอีก..!

    พวกเราเข้ามาแล้ว ก็ไปมะรุมมะตุ้มอยู่กับกุญแจ ครั้นได้คีย์การ์ดกันมาครบแล้ว "ทิดปิง" จึงพากระผม/อาตมภาพและพระทั้งหมดขึ้นไปยังที่พัก ส่งจนถึงห้องของแต่ละท่าน เปิดเครื่องปรับอากาศ เปิดไฟให้แล้วถึงได้กลับไปห้องของตนเอง

    กระผม/อาตมภาพจัดการเปิดน้ำร้อนลงอ่าง ปรากฏว่าน้ำร้อนที่นี่อุณหภูมิดีมาก พอเหมาะพอสม ไม่ต้องเสียเวลาผสมน้ำเย็นเลย หลังจากที่แช่ไปประมาณ ๑๐ นาทีก็ขึ้น เนื่องเพราะว่าอายุมาก ถ้าแช่นาน อาจจะเป็นลมคาอ่างไปเลยก็ได้..!

    เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว จึงรีบมาบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนสำหรับทุกท่าน พรุ่งนี้เช้านั้น เขานัดตื่นตอนตี ๓ ออกเดินทางตอนตี ๔ ซึ่งคาดว่าจะเป็นประสบการณ์ใหม่ในการท่องเที่ยวเลยทีเดียว..!

    สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

    พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
    เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
    วันพุธที่ ๑๘ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
    (ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
     
สถานะของกระทู้:
กระทู้ถูกปิด ไม่สามารถโพสต์ตอบกลับได้

แชร์หน้านี้

กำลังโหลด...